'Ik word helemaal gek als ik niks heb geschreven'
Rob Broere/ Nieuwsblad van het Noorden/ februari 2002
Skik in de Oosterpoort. Dat zijn altijd hele grote concerten, full force en met electrische gitaren. Zaterdag speelt de populaire Drentse band echter in de kleine zaal van het Groningse cultureel centrum. Akoestisch, intiem en met een hoofdrol voor de teksten. Zanger-liedjesschrijver Daniel Lohues: 'Zo gauw je wordt ingeschaald als een dialectband met de bijbehorende taferelen, doe je net weer even een stapje anders.'
Het is natuurlijk wel een beetje een trend. Welke Nederlandstalige band is, in navolging van Acda en de Munnik en Frank Boeijen, de laatste 2 jaar nou níet het theater ingegaan? Maar toen ze door Nieuw Nederlands Peil werden gevraagd, namen ze de uitdaging meteen aan.
Lohues: 'Het is eens wat anders. We hebben de laatste 7 jaar door heel Nederland getourd en alle tenten wel gezien. Het ging altijd om de muziek. Van de teksten kreeg je nooit al te veel mee. Nu spelen we in theaterzalen, zachtjes en puur op de teksten gericht, met een tafel, stoelen, een vleugel en een kaarsje als decor. De mensen kunnen tenminste eens elk word letterlijk verstaan. Er is ook veel meer ruimte om een verhaaltje te vertellen bij de nummers, of een aardige anekdote uit het dorp. Ik vind het helemaal fantastisch!'
Hoe graag hij er ook af en toe een solo op zijn electrische gitaar doorheen zou knallen, hij doet het niet. 'Je moet er verschil in aanbrengen. Als wij electrisch zouden spelen, terwijl de mensen erbij moeten zitten, krijg je een rare situatie. Het is nu echt sit back and enjoy. Je ziet Skik eens zoals we altijd bij mij thuis zitten te spelen.'
Lohues is, na eerder in Utrecht, Emmen en Almelo te hebben gewoond, alweer een tijdje terug in zijn geboortestreek. Het huis waar hij het over heeft, ligt achter in het dorpje Erica en is, net als zijn hele leven, volledig ingericht op de muziek. Overal staan piano's en slingeren gitaren rond. Omringd door zijn instrumenten, zit Lohues hier nachten lang muziek te maken. Boven heeft hij een studiootje gebouwd, waar hij demo's opneemt en zich verder bekwaamt in zijn nieuwe liefhebberij: produceren. Hij verbaast zich er nog steeds regelmatig over hoe het allemaal gelopen is met zijn band. 'Je hoort je hele leven dat je vooral niet in de muziek moet gaan. Jongen zoek toch een baan zeggen ze dan. Toen we begonnen met Skik, dacht ik ook niet dat het wat zou kunnen worden. Maar we zijn inmiddels 8 jaar verder en het groeit nog steeds. Er komen steeds meer dingen bij.' Het produceren van andere bands bijvoorbeeld, waar Lohues zich tegenwoordig helemaal in kan uitleven. Maar hij wordt ook regelmatig gevraagd voor een bijdrage aan radio- en televisieprogramma's. Zo stelde hij onlangs nog een aflevering van het NPS-programma 'Zaal Hollandia' samen, schreef een nummer voor Kinderen voor Kinderen en is op het moment bezig met een opdrachtje voor Yorin.
Hij vindt het allemaal even leuk. Twee jaar geleden keek Lohues, die zaterdag zijn 31e verjaardag viert, eens om zich heen en zag dat de meeste van zijn vrienden een beroep hadden. Ze wáren iets. En wat was hij dan? Liedjesschrijver, besloot hij. Sindsdien moet hij voor zijn gemoedsrust elke dag wat schrijven, of het nou goed is of niet. Een stukje muziek, een paar regels tekst, het maakt niet uit, als het maar een 'liedje in de steigers'is. 'Ik benader liedjes schrijven nu als een ambacht. Als je het vaak genoeg doet, word je er goed in. Het is net als met koken. Als je een keer per jaar een biefstuk bakt, moet je wel heel goed weten hoe je het aanpakt. Doe je het elke dag, dan bak je al snel de lekkerste biefstukken. Het is heus niet allemaal goed wat ik schrijf. Maar omdat ik het zoveel doe, zit er altijd wel wat aardigs bij. Er is ook altijd wel iets om over te schrijven. Als ik nu uit het raam kijk bijvoorbeeld, en ik zie dat natte, zuidoost Drentse land...' (de wellustige waarop Lohues het zegt, doet vermoeden dat het wel eens een sterk erotisch geladen tekst zou kunnen worden.) 'Het is al zo erg dat ik helemaal gek word als ik een dag niets geschreven heb.'
In april komt Skiks vijfde album Tof uit. Het is een hele sterke plaat geworden, vindt de liedjesschrijver. En als hij dat zegt, geloof je het eigenlijk meteen. 'Weet je waarom? Het zijn allemaal supereerlijke liedjes. Dit is precies zoals we zijn. We hebben jarenlang met elkaar in een busje gezeten en samen heel veel meegemaakt. De teksten en de muziek van de nieuwe plaat laten precies zien waar we op dit moment staan. Dat gevoel heb ik nooit eerder zo sterk gehad. De eerste plaat gebeurde gewoon en de volgende twee zijn geschreven met een houding van 'wat gebeurt er toch allemaal?'. Toen kwam Overal & Nergens. Dat was een onrustige, vervreemdende plaat. We schopten alles van ons af. Nu kijken we weer wat rustiger om ons heen en denken 'o ja, zo zat het'. De teksten zijn, net als op het vorige album Nederlandstalig. Al gaat het volgens hem wel weer wat meer in de richting van het Drentse dialect. 'Zoals ik nu praat, zeg maar. Je kunt heel goed horen waar ik vandaan kom en daar ben ik hartstikke trots op. Dat moet ook, vind ik.' Country en Americana maken nog steeds een belangrijk deel uit van Lohues' muzikale universum. Daar kan hij niks aan doen. 'Ik heb altijd al iets gehad met Noord-Amerikaanse rootsmuziek. Als je dan ook nog regelmatig in die streken verzeild raakt, wat mij de laatste tijd gebeurt, neem je die invloed mee.' Toch blijven de Beatles voor hem de allergrootsten. En Bob Dylan natuurlijk. 'Naar zijn muziek heb ik de laatste jaren heel veel geluisterd. Ik wilde weten waarom die man voor Amerikanen een soort profeet is. Daar kwam ik snel achter. Hij schrijft niet alleen geweldige nummers, maar heeft ook hele wijze dingen te zeggen. Van hem heb ik geleerd dat als je iets zingt, het duidelijk moet zijn . In het begin had ik dat helemaal niet. Nu wel, En dat hoor je terug in het theater.
