Geïnspireerd door het platteland
Algemeen Dagblad/ Arie van Driel/ 28 mei 2002
Tof is alweer het vijfde album van Skik. De rond gitarist/zanger Daniel Lohues geformeerde Drentse formatie is met de nieuwe cd andermaal een nieuwe muzikale weg ingeslagen. Omdat z’n gevoel liedjesschrijver Lohues dat nu eenmaal ingaf.
Erica - Daniel Lohues vertoeft dezer dagen in Canada. Opnieuw, eigenlijk. Want de zingende gitarist van Skik laat geen mogelijkheid onbenut de oversteek naar zijn favoriete vakantieland te maken. Lohues is helemaal gek van Canada, al is zijn voorliefde voor de Verenigde Staten niet veel minder. Daar haalt hij zijn ideeën op, daar laat hij zich inspireren door de ontelbare nationale en lokale muziekhelden
"Canada is mijn favoriete land. Wie weet ga ik daar ooit nog eens wonen. Bijna was dat ook serieus aan de orde. Na de moord op Pim Fortuyn dacht ik: ik ga nu naar Canada, ik moet hier weg. Want Tof hadden we namelijk op dezelfde lokatie opgenomen waar hij werd doodgeschoten. Als wij naar buiten keken, keken wij zo op die parkeerplaats waar het is gebeurd. Ik ken die plek dus heel goed en dat maakte het allemaal zo raar. Niet veel later realiseerde ik me dat ik niet weg kan uit Nederland. Want muzikaal gezien ben ik hier nog niet klaar", aldus de plattelander Lohues (31).
"Ik hou van het platteland van Drenthe en van Canada. Door de nieuwbouw wordt het platteland in Nederland wel steeds kleiner en kleiner. In Canada bouwen ze ook woonwijken en industrieterreinen, maar daar blijft het platteland groot en uitgestrekt, want dat land is wel een miljoen keer zo groot als Nederland. Die bergen, de vlakten en de grote luchten van Canada, ik voel me er vrij. Terwijl ik Nederland dus als een grote agglomeratie zie. Als één groot kustgebied, dat lijkt me beter van toepassing".
Na vele omzwervingen keerde hij ruim een jaar geleden terug in Erica. Utrecht, Emmen, en Almelo, het was hem allemaal veel te stads en te benauwd. Nu woont de muzikant in het niemandsland van Drenthe. Zonder buren. Als hij dat wil, steekt hij een vuur aan en speelt hij buiten op z’n gitaar. "Word ik rustiger van", verklaart hij. "En word ik ook niet afgeleid. Ik ben nu eenmaal graag alleen en op mezelf".
"Dankjewel Voor De Zon heb ik liggend in het gras geschreven. De zon scheen en het was warm. Ik dacht: diegene die de zon heeft bedacht, moet ik bedanken. Hem bedanken doe je in de kerk, maar daar ga ik niet naar toe. Dus heb ik maar een liedje geschreven. Een religieus nummer, want dat moet toch ook kunnen. Op mijn reizen door Canada en Amerika is het niet anders. Daar schiet zo’n liedje me ook een twee drie te binnen. Tassen vol ideeën doe ik daar op." Tof vond er z’n oorsprong. Op rondreis door de staat Mississippi schoot hem de melodie ineens in de kop. Eenmaal op zijn hotelkamer zong hij de melodie in op een cassette die hij op zijn reizen altijd in zijn koffer heeft. Terug in zijn boerenstulp op het Drentse platteland luisterde hij het bandje af. Tof, dacht hij. Best wel aardig om er een surfnummertje van te maken. De tekst is simpel. Lohues zingt drie keer Tof en dat is het. Met ook nog eens een ongepolijste stem, zoveel als zijn kenmerk als ongeschoolde zanger. Lohues hanteert het standpunt dat zijn stem niet vals mag klinken, maar ook weer niet altijd zuiver hoeft te zijn. "Ik ben veel meer met de gitaar bezig. Ik ben liedjesschrijver en gitarist, die zijn eigen liedjes zingt. Zo’n songsmid, die daarin de beste wil worden. Ik ben daar vrij relaxed in. Dat zal wel met het wonen op het platteland te maken hebben denk ik."
"Liedjes schrijven. Mensen creëren er altijd zo’n magische sfeer omheen. Maar dat is het helemaal niet. Als je gaat zitten achter een piano en je slaat drie tonen aan en je zegt: de koffie is op maar het koekje ligt er nog, dan is daar het begin van een nieuw liedje. Dan kun je koffie en koekje vervangen door oma en opa, ik noem maar wat en je hebt ineens emotie in je liedje."
Hij noemt Tof het ultieme Skik-album - dat hoort nu eenmaal bij nieuwe platen. ’s Nachts, de derde cd, werd beheerst door strijkers. Overal & Nergens, nummer vier, klonk als rock ’n roll in een modern jasje. Nu is er Tof. Luisterliedjes in jaren 60 format. The Beatles, Bob Dylan, Rolling Stones. Dankjewel Voor De Zon herbergt Penny Lane en Eleanor Rigby - de steelgitaar is vervangen door de trompet. Doe Mij Maar Jou is de Stones en Ter Voorkoming Van Misverstanden # 61 ademt Dylan uit. Lohues, vol trots: "Toen ik aan Tof begon wist ik heel erg; nou gaan we eens even dit en dat doen. Beatlesachtige sfeer, dat zei m’n gevoel tegen me. Beatles-invloeden met country en blues, dat moest Tof worden."
"Toen Tof klaar was, was ik total-loss. Dat ben ik trouwens altijd na een cd. Dan moet ik mezelf goed in de gaten houden en moet ik weggaan om tot mezelf te komen. Twee dagen nadat Tof af was, liep ik in m’n eentje in Chicago. Sinds 11 september hebben ze daar de hoogste toren van de wereld", weet hij in café ’t Centrum in Erica. Hij komt er weleens op zondagmiddag. Om helemaal ‘los te gaan’ tijdens sessies met muzikanten uit de regio Zuid-oost Drenthe. Lohues, enthousiast: "Zoals je dat alleen maar in Amerika ziet. Bruiloftsmuziek, blues jazz, pop, alles door elkaar. Het hele dorp loopt ervoor uit." En ook dan doet hij ideeën op, voor alweer een album van Skik. Voor nummer zeven in dit geval. Want de zesde cd is al klaar. "We hoeven de nummers alleen nog maar op te nemen", zegt de zanger met een glimlach. "De muziek? Die zal weer totaal anders klinken."
